ین گزارش یک عدد واحد ارائه میدهد: «شاخص مرگ رژیم» (RDI). این عدد نشان میدهد رژیم اسلامی چند درصد از توان حیاتی خود را از دست داده و چقدر به نقطه فروپاشی نزدیک شده است. اما رسیدن به این عدد ساده نیست و مسیری علمی دارد که در ادامه برای شما توضیح داده میشود.
این گزارش مسیر بحران ایران را از جنگ ۱۲ روزه تا فرسایش ساختاری، اعتراضات دیماه، جنگ روایت، سرکوب سازمانیافته و مسئله گذار بررسی میکند؛ روایتی تحلیلی از لحظهای که فشار خارجی، خیابان داخلی و بحران مشروعیت رژیم در یک نقطه تاریخی به هم رسیدند.
آنچه میدانیم این است که سناریوی ورود از جبهه غربی ایران، از همان لحظهای که قرار بود به اجرا نزدیک شود، پیشاپیش شکست خورده بود. حالا که در آتشبس به سر میبریم، بد نیست نگاهی به این پرونده مختوم شده بیاندازیم.
این ارزیابی جامع، ابعاد گسترده ویرانی ماشین جنگی و زیرساختهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران را پس از ۳۹ روز درگیری همهجانبه بررسی میکند. با هدف قرار گرفتن بیش از ۱۳ هزار موضع نظامی، فلج شدن ۸۰ درصدی سیستم پدافند هوایی، نابودی ناوگان دریایی و کشته شدن دهها تن از عالیرتبهترین فرماندهان نظامی، این گزارش تصویری بیسابقه و دقیق از سنگینترین ضربات وارد شده به ساختار نظامی حاکمیت ارائه میدهد.
در جریان حملات اسرائیل و ایالات متحده به زیرساختهای انرژی ایران، پالایشگاه لاوان (جزیره لاوان) در تاریخ ۸ آوریل ۲۰۲۶ هدف قرار گرفت. انفجارها در ساعت ۱۰:۲۰ دو مخزن و در ساعت ۱۰:۵۶ تأسیسات اصلی پالایشگاه را زدند و منجر به آتشسوزی و تخلیه پرسنل شد.
این گزارش تمام جنبههای فنی، اقتصادی و عملیاتی مرتبط با این رویداد و حملات گستردهتر به پتروشیمیها را به صورت یکپارچه بررسی میکند.
متدولوژی شاخص مرگ رژیم (RDI) Regime Death Index — Methodology Document نسخه 3.2 | مونتکارلو v3.0 | 14 متغیر | چارچوب 9 بخشی (3×3) ⚓ سند مرجع ثابت ائتلاف برای آزادی ایران | بردیا موسوی فارسی English Regime Death Index (RDI) Methodology Quantitative Framework for Measuring Regime Erosion Version 3.2 | Monte Carlo v3.0 | 14 Variables | 3×3 Security Capacity Framework ⚓ Fixed Reference Document Coalition for a Free Iran | Bardia Mousavi فارسی English 1. مرور کلی
در فرآیند انهدام جمهوری اسلامی، گروهها و احزاب سیاسی طبیعتا به آینده حیات سیاسی خود میاندیشند. چند پرسش کلیدی که هر گروهی جدا از منافع گروهی و آکنده از خشم ملت ایران باید از خود مطرح کند این است: ۱- منافع ملی ایران از پس سرنگونی رژیم چیست؟ ۲- اقدامات استراتژیک کداماند؟ ۳- اکنون از نظر گفتمانی و اجرایی پس از فاجعه کشتار یا هولوکاست ایرانی چه ارزیابی هایی دارید؟ آیا فراخوان نیروها برای توجه دادن به ریسکها وجود دارند؟